บทที่ 279 คุณจะไม่กล้าไปใช่มั้ย?

พวกเธอสองคนทำลับๆ ล่อๆ อะไรกัน มีอะไรก็พูดมาตรงๆ ไม่ต้องมาเล่นลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ

อิซาเบลล่าเอนหลังพิงเก้าอี้ทานอาหารแกะสลักของเธอ

ปลายนิ้วของเธอไล้ไปบนพื้นโต๊ะหินอ่อนเรียบลื่นอย่างไม่ใส่ใจ

เธอมองชาร์ลส์กับดีแลนที่ยืนอยู่ตรงหน้า น้ำเสียงเจือความรำคาญจอมปลอม

แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน ...